Moederinstinct

Het komt een ieder met kinderen wel eens bekend voor denk ik: niet luisteren.
Maar er is duidelijk verschil tussen niet luisteren en niet horen.
PDW-Vrouw en ik hadden wel eens het idee dat PDW-zoon Jr. Jr. niet alles even goed kon horen.
En omdat PDW-zoon Jr. Jr. in het verleden bij het consultatie bureau de boel in de maling had genomen bij de luistertoets en later bij uitnodiging van de GG en GD perfect kon plannen dat hij griep had besloot PDW-vrouw om zelf maar een afspraak te maken met de polikliniek Keel Neus Oor in het dichtsbij zijnde hospitaal. Afspraak 24-03-2009, 14.00 uur.

Als nieuwe patient moet je je eerst inschrijven bij het inschrijfbureau.
Het ziekenhuis is verdeeld in verschillende blokken en dit wetende mochten wij na de inschrijving naar blok 61. Na een aantal minuten WACHTEN mochten wij ons melden bij de balie.

Effe wachten

De gegevens werden ingenomen en mochten naar blok 62 waar we mochten WACHTEN tot wij werden opgeroepen.

Ja ja, "WACHTEN" dacht ik nog. Hoeveel tijd is een mens eigenlijk kwijt in zijn leven aan WACHTEN?

Iedere man weet waar de oorsprong ligt van dit fenomeen WACHTEN.

Nog effe wachten

Maar....gelukkig werden wij al snel opgeroepen en mochten in een andere gang van blok 62 WACHTEN.
Na ongeveer een kwartier WACHTEN mochten wij plaatsnemen bij de Keel Neus Oor arts dokter xxx.
Uit privacy redenen is de naam van dokter xxx veranderd in dokter Fritzel.
Nu hebben wij van horen zeggen dat deze arts nogal lomp overkomt en een kind geen uitleg geeft over wat hij gaat doen. Hopelijk loopt deze man bij een collega van hem.
(Let ook speciaal op het kopje "Doel en functie", 2e regel.)

Gelukkig was de assistente van een humaner kaliber en vertelde op een speelse wijze wat dokter Fritzel ging doen. Uit de expertize van dokter Fritzel bleek dat PDW-zoon Jr. Jr. vocht achter zijn trommelvliezen heeft en dat dit genezen / verholpen kan worden door het knippen van de neusamandelen en het prikken van een gaatje in de trommelvliezen.

Dit wetende mochten wij weer terug naar blok 61. Al snel (dat gaat de goede kant op) mochten wij naar binnen. Hier werd ons verteld dat wij, alvorens zij uitleg zou geven over de operatie, naar blok 1 mochten. Bij blok 1 aangekomen mochten wij een nummertje (K732) trekken en konden wij plaatsnemen in de WACHTkamer.

Bijna aan de beurt

Na een aantal minuten: Bijna aan de beurt

Na meer dan een aantal minuten wachten mochten wij ons melden bij de balie. Hier kregen wij een invulformulier welke van belang is voor de anesthesist. Wij mochten weer plaatsnemen in de WACHTkamer en na het invullen van het formulier mochten wij even WACHTEN. Na een aantal minuten WACHTEN werden wij geroepen door een assistente.
Wij mochten plaatsnemen in een kantoortje. En toen ging het in een stroomversnelling. De Niagara falls is hierbij vergeleken een kabbelend beekje.
De assistente controleerde het zuurstofgehalte van PDW-zoon Jr. Jr. door middel van een soort "knijper" op zijn duimpje.
97% was een prima uitslag en toevallig had PDW-zoon Jr. Jr. een zuurstofgehalte van 97%. Tevens werd in één adem zijn lengte (1,14 m) en gewicht (22Kg) genoteerd.
Abrupt kwam er een einde aan deze stroomversnelling. Al hangend in de vangrail werd ons verteld dat wij even mochten WACHTEN op de anesthesist.

De verveling begon toe te slaan
(er werd niets onherstelbaar gesloopt)

Na een aantal minuten WACHTEN kwam de ietwat corpulente anesthesist binnen en bekeek het invulformulier.
Alles was in orde. Wij mochten weer terug naar blok 61.
Er werd ons verteld dat wij mochten plaatsnemen in de hal en daar moetsen WACHTEN.

Nu werd het echt vervelend

Na een aantal minuten wachten werden wij binnengeroepen en werd de behandeling uitgelegd en een afspraak gemaakt.
15 april 2009, 07.30 uur is het zover. Gelukkig mogen wij tot die tijd thuis WACHTEN.

Wij waren om 17.00 uur weer thuis.

Moraal van dit verhaal:

Vertrouw altijd een moederinstinct.