Moederinstinct

Het komt een ieder met kinderen wel eens bekend voor denk ik: niet luisteren.
Maar er is duidelijk verschil tussen niet luisteren en niet horen.
PDW-Vrouw en ik hadden wel eens het idee dat PDW-zoon Jr. Jr. niet alles even goed kon horen.
En omdat PDW-zoon Jr. Jr. in het verleden bij het consultatie bureau de boel in de maling had genomen bij de luistertoets en later bij uitnodiging van de GG en GD perfect kon plannen dat hij griep had besloot PDW-vrouw om zelf maar een afspraak te maken met de polikliniek Keel Neus Oor in het dichtsbij zijnde hospitaal. Afspraak 24-03-2009, 14.00 uur.

Als nieuwe patient moet je je eerst inschrijven bij het inschrijfbureau.
Het ziekenhuis is verdeeld in verschillende blokken en dit wetende mochten wij na de inschrijving naar blok 61. Na een aantal minuten WACHTEN mochten wij ons melden bij de balie.

Effe wachten

De gegevens werden ingenomen en mochten naar blok 62 waar we mochten WACHTEN tot wij werden opgeroepen.

Ja ja, "WACHTEN" dacht ik nog. Hoeveel tijd is een mens eigenlijk kwijt in zijn leven aan WACHTEN?

Iedere man weet waar de oorsprong ligt van dit fenomeen WACHTEN.

Nog effe wachten

Maar....gelukkig werden wij al snel opgeroepen en mochten in een andere gang van blok 62 WACHTEN.
Na ongeveer een kwartier WACHTEN mochten wij plaatsnemen bij de Keel Neus Oor arts dokter xxx.
Uit privacy redenen is de naam van dokter xxx veranderd in dokter Fritzel.
Nu hebben wij van horen zeggen dat deze arts nogal lomp overkomt en een kind geen uitleg geeft over wat hij gaat doen. Hopelijk loopt deze man bij een collega van hem.
(Let ook speciaal op het kopje "Doel en functie", 2e regel.)

Gelukkig was de assistente van een humaner kaliber en vertelde op een speelse wijze wat dokter Fritzel ging doen. Uit de expertize van dokter Fritzel bleek dat PDW-zoon Jr. Jr. vocht achter zijn trommelvliezen heeft en dat dit genezen / verholpen kan worden door het knippen van de neusamandelen en het prikken van een gaatje in de trommelvliezen.

Dit wetende mochten wij weer terug naar blok 61. Al snel (dat gaat de goede kant op) mochten wij naar binnen. Hier werd ons verteld dat wij, alvorens zij uitleg zou geven over de operatie, naar blok 1 mochten. Bij blok 1 aangekomen mochten wij een nummertje (K732) trekken en konden wij plaatsnemen in de WACHTkamer.

Bijna aan de beurt

Na een aantal minuten: Bijna aan de beurt

Na meer dan een aantal minuten wachten mochten wij ons melden bij de balie. Hier kregen wij een invulformulier welke van belang is voor de anesthesist. Wij mochten weer plaatsnemen in de WACHTkamer en na het invullen van het formulier mochten wij even WACHTEN. Na een aantal minuten WACHTEN werden wij geroepen door een assistente.
Wij mochten plaatsnemen in een kantoortje. En toen ging het in een stroomversnelling. De Niagara falls is hierbij vergeleken een kabbelend beekje.
De assistente controleerde het zuurstofgehalte van PDW-zoon Jr. Jr. door middel van een soort "knijper" op zijn duimpje.
97% was een prima uitslag en toevallig had PDW-zoon Jr. Jr. een zuurstofgehalte van 97%. Tevens werd in één adem zijn lengte (1,14 m) en gewicht (22Kg) genoteerd.
Abrupt kwam er een einde aan deze stroomversnelling. Al hangend in de vangrail werd ons verteld dat wij even mochten WACHTEN op de anesthesist.

De verveling begon toe te slaan
(er werd niets onherstelbaar gesloopt)

Na een aantal minuten WACHTEN kwam de ietwat corpulente anesthesist binnen en bekeek het invulformulier.
Alles was in orde. Wij mochten weer terug naar blok 61.
Er werd ons verteld dat wij mochten plaatsnemen in de hal en daar moetsen WACHTEN.

Nu werd het echt vervelend

Na een aantal minuten wachten werden wij binnengeroepen en werd de behandeling uitgelegd en een afspraak gemaakt.
15 april 2009, 07.30 uur is het zover. Gelukkig mogen wij tot die tijd thuis WACHTEN.

Wij waren om 17.00 uur weer thuis.

Moraal van dit verhaal:

Vertrouw altijd een moederinstinct.

AED

Deze week was het zover. Als enthousiaste BHV-er kregen wij in het bedrijf eindelijk de beschikking over de AED. Dit krijg je natuurlijk niet zomaar. Hiervoor moet door het bedrijf flink in de buidel getast worden. Maar buiten dat, er dient ook nog een begeleidend cursusje aan verbonden te worden. Toevallig had een student van de Hoge School Rotterdam even niets te doen en kon wel een zak-eurocentje gebruiken. Hij trachte het ons haarfijn uit te leggen aan de hand van een powerpoint presentatie. Na een aarzelende start kwam de beste man met behulp van een powerpoint presentatie op een monotone wijze op dreef. Uitleg over een persoon (een naam mag volgens de student niet worden gegeven aan het slachtoffer, daar de hulpverlener er psychisch persoonlijk aan gebonden kan raken met alle daarbij behorende gevolgen van dien) met een circulatiestilstand, waardoor op een geautomatiseerde manier een elektrische schok wordt toegediend, met als doel het hart weer in een normaal ritme te brengen. Daar mijn hartritme, door de monotone presentatie, zakte tot onder het kritieke niveau moest ik zelf (als oud ZHKH-er: Zelf Hulp Kamaraden Hulp) drastisch ingrijpen met gevaar voor eigen leven. Een substantie wat hier voor koffie uitgaat moest mijn hartritme weer op gewenst peil brengen. Een voedselvergiftiging en een maagperforatie trotserend is dit uiteindelijk, na ongeveer een liter vloeibare substantie, gelukt.

Red Bull van de jaren '70

Op deze manier is het mij wel duidelijk:

AED staat gewoon voor Annie Ends Dead.

Op de tafel het levenloze lichaam van onze Annie.

Zondag........wasdag

Na een potje amateurvoetbal afgelopen zaterdag was het de beurt aan mij om "De Tas" mee te nemen.
Normaal gesproken speel je tegenwoordig op kunstgras omdat ook de KNVB had ingezien dat het wassen van hele vieze kleding niet echt bevorderlijk is voor het milieu. Alleen in sommige gemeenten zijn het de mensen welke uit een voortreffelijk milieu komen en dat schijnt dan weer te compenseren met het milieu. Hoe dan ook: we speelde deze zaterdag op echt gras.
Nu weet ik dat het gebruik van de wasmachine zo wie zo niet goed is voor het milieu, dus vanuit dit oogpunt had ik besloten om het hele zooitje vanuit de tas direct aan de waslijn te hangen.

Welke #%$@&* speelde met nummer 13?

A.s. vrijdag avond een lekker luchtje eroverheen en eens kijken of het iemand opvalt dat er op een milieu vriendelijke manier is omgegaan met "De Tas".

Ook ben ik wel benieuwd wanneer ik weer aan de beurt ben.