Eerlijk duurt het langst

Donderdag 14 mei 2009:

Mijn Creative Zen X-Fi MP3 speler welke ik heb gehad voor mijn verjaardag brengt het geluid van perfectie.

En nu ik zelf al een tijdje alleen geniet van deze sound, wil ik toch ook wel dat anderen om mij heen van deze lust voor het oor kunnen horen. Ik kan uiteraard de luidspreker op de X-Fi inschakelen maar dan is dit geluid toch een stuk anders dan de meegeleverde oortjes. En om mijn oortjes in iemand anders zijn schelpen te duwen lijkt mij niet helemaal fris.

Dus op zoek naar een bijpassende luidsprekersysteem. Uiteraard wel op de centjes letten want het is immers recessie.

En dat is dan voordeel nummer 6 want wat blijkt: Het apparaatje kost hier €12,98 (exl. Bezorgkosten) in plaats van de gemiddelde kunstmatig hooggehouden €40,00.

Het is bijna ongeloofwaardig maar hier kunnen wij wel een risicootje nemen. (Laat maar komen die baksteen per post.)

Vrijdag 15 mei 2009:

Ongelooflijk. De ongeopende doos met baksteen? is via de post aangekomen. Enigszins verbaasd hoe snel deze postmedewerker mijn adres heeft gevonden open ik de bruine neutrale doos. En op iedere vraag blijkt een passend antwoord want in deze neutrale bruine doos zit geen baksteen, geen creative travelsound maar een............ TomTom One Europe 22 navigatiesysteem.

Even een weekendje over nadenken.

Maandag 18 mei 2009:

Eerlijk duurt het langst. En als goed voorbeeld telefonisch contact opgenomen met de webshop.

Na vele bedankjes van de medewerker beloofd hij vandaag een e-mail te sturen met daarin de omruil instructie. Aan het einde van de avond nog geen e-mail ontvangen. Naar alle waarschijnlijkheid duurt het allemaal wat langer daar men nu op een papieren wwwegenkaart moet zoeken naar mijn apenstaartje.

Dinsdag 19 mei 2009:

Damn. Ze hebben mij toch weer gevonden. Maar nog steeds duurt eerlijk het langst. De "retourbon manco-goederen formulier" is aangekomen. Morgen via de post verzenden naar de afzender.

Woensdag 20 mei 2009:

Als brave burger het pakketje retour gestuurd naar Chearpuntnl

Vrijdag 22 mei 2009:

Package dropt by TNTpost.

Ik neem aan dat het men niet lukt om het vandaag nog af te handelen. In het weekend wordt niet gewerkt (althans, dat zou ik ook niet doen). Dus maandag wordt het het verstuurd zodat ik dinsdag men gadget in huis heb. (fingers crossed)

[klik op het plaatje voor een vergroting (van het plaatje)]

Zaterdag 23 mei 2009:

Toch nog even gekeken op de website van Chearpuntnl of "mijn" travelsound nog op de site stond voor €12,96.

Gelukkig, de travelsound staat er nog op voor dit bedrag maar.......... heeft nu de status uitverkocht??? Krijg ik dan toch de baksteen of wordt het alleen een pakketje gebakken lucht???

Dinsdag 26 mei:

Voor de zekerheid gebeld naar Chearpuntnl omdat ik nu toch wel nieuwsgierig ben geworden (en ongeduldig). De beste man aan de telefoon verzekerde mij dat beiden pakketjes waren aangekomen (TomTom en Travelsound?) en dat hij er persoonlijk voor ging zorgen dat mijn pakketje vandaag verstuurd werd. Morgen in huis?

Woensdag 27 mei:

Ding dong. "Goedendag, wilt u even tekenen?"

Trillend als een rietje probeer ik het pakketje (welke nu beduidend kleiner is dan het vorige pakketje) open te maken. ^#*@(!^$. Waarom zoveel plakband??

Donderdag 28 mei:

Eindelijk is het plakband van het pakketje. Snel open ik de doos en wat zie ik? Verpakkingsmateriaal!!!!

Vrijdag 29 mei:

Met wallen onder mijn ogen ter grootte van een dubbel D verwijder ik het laatste stukje verpakkingsmateriaal.

YES, daar is ie dan. De lang verwachte Creative Travelsound X-Fi. Uiteraard ook in een uiterst uitdagende verpakking maar hier buig ik mij dinsdag 2 juni over want dit weekend doe ik een trimmetje Parijs-Rotterdam.

Shakespeare

Op een mooie zondagmiddag, na thuis te zijn gekomen van een feestje van Vinceprins, zette ik de fietsen in de schuur. Een opgeluchte bij, welke waarschijnlijk per ongeluk opgesloten was bij het sluiten van de deur eerder deze dag, zocht zijn weg naar buiten."Lekker bijdehand" dacht ik nog. (Ik kon mij nog herinneren dat deze bij eerder opgesloten had gezeten in onze schuur.) Met een heldhaftig gevoel, door het wederom redden van de bij, spoedde ik mij, met een gelukzalige glimlach op mijn gezicht, buiten de tuin. Een zacht briesje woei langs mijn oor gevolgd door een zacht zoemend geluid. Zwaaiend naar mijn nieuwe vriend de bij keek ik hem na. Hij was gelukkig niet alleen meer. Een geel, zwart gestreepte vriend van dezelfde vereniging volgde hem. Langzaam maar vastbesloten maakte beiden bijen een bocht naar links om samen door een ventilatiegat in mijn enkelsteens muurtje van de schuur naar binnen te vliegen! WHAT THE FUCK?????

De glimlach maakte plaats voor verbaasde en boze blik. "Het zal toch niet?", dacht ik. De schuurdeur weer opendoende probeerde ik de twee vermeende krakers te vinden. Mijn gehoor bedonderde mij dit keer niet. Een irritant zoemachtig snerpend geluid pleegde een aanslag op mijn aambeeld, hamer en stijgbeugel. Al snel had ik plaats delict gelokaliseerd. De krakers hadden zich verscholen in een lekkere warme rode deken. Enigzins krampachtig haalde ik de spullen welke op de rode deken lagen weg. Bij elke beweging van de rode deken werd het zoemend geluid harder en heftiger. Terwijl ik de rode deken bereikt had vlogen de voormalige vrienden in duikvlucht langs mijn hoofd. Moet ik doorgaan? Met het risico vol gif een pijnlijke dood tegemoet te gaan? Vrouw en kinderen achterlatend? Mijn weblog niet af te kunnen maken? Het voetbaltalent verloren te laten gaan? Einde carierre? "So bee it", schreeuwde ik, en verwijderde de rode deken met souplesse uit de schuur.

Vet grommend en zoemend bewoog een deel van de rode deken. Daar kwam ze, de dikke, vette, volgevreten koningin, vluchtend naar hoger gelegen oorden buiten de schuur. "Dat is één en de rest zal snel volgen", riep ik triomfantelijk. (Uiteraard met de wetenschap dat wanneer de koningin verdreven is de rest 'vanzelf' verdwijnt.) Een nest ter grootte van een sinnasappel was mijn oogst.

- een klein deel van de oogst -

Honing zorgde ervoor dat de rode deken behoorlijk smerig was geworden. Enkele werkbijen waren nog niet in de gelegenheid geweest om hun e-mail te checken en derhalve waren zij niet op de hoogte dat hun geliefde koningin haar vleugels gestrekt had. Op dat moment dacht ik een B52 bommenwerper te horen maar dit was hare majesteit zelf. "To bee or not to bee", kermde ze, en gefrustreerd als dat zij was, omdat haar koninkrijk inmiddels vernietigd was, trachte zij een nieuw koninkrijk te stichten in onze schuur en vervolgde haar luchtweg naar één der ventilatiegaten in de schuurmuur. "It ain't over 'til the fat lady sings" en gewapend met meneer Blik (het vriendje van mevrouw Stoffer) sloeg ik madam uit het luchtruim. De tennislessen van een paar jaar geleden kwamen nu dan eindelijk van pas. Nog duizelig van de ontmoeting van meneer Blik en een milliseconde later de ontmoeting van de muur gevolgd door de harde stoeptegel probeerde de majesteit een wederopstanding te bereiken. Meneer Blik twijfelde geen moment en zorgde ervoor, onder het mom van "verdeel en heers", en met de nadruk op verdeel, dat haar ingewanden netjes werden verdeeld over meerdere tegels. De kleine werksters waren nu een gemakkelijk doelwit en volgde snel hun lijdster. :-)

- Lang leve MacGyver!! -

De ventilatiegaten zijn tijdelijk á la MacGyver afgesloten voor externe invloeden door toepassing van aluminiumfolie in een verfomfaaide toepassing. Later die dag kwamen werksters met volle honingpootjes terug van hun verre reis van de bloemenvelden. Hun goudgele kostbaarheden konden zij echter nergens kwijt daar de deuren gesloten waren en hun koninkrijk was vernietigd.
De volgende dag bleken de overgebleven bijen hun inbox te hebben gelezen en zijn nooit meer teruggezien.

To bee continued.....

N.B.:

Bij nadere bestudering op internet bleek dat de bijen hommels waren daar de gelijkenis van een hommelnest en de witte, donsachtige achterwerken van de dames en heren een hommelachtige gelijkenis toonden.

Bovenstaande tekst is niet aangepast daar de uitspraak "To hommel or not to hommel", "To hommel continued", "Hommel Movie", "So hommel it", "Hommel Gees", etc. nergens op slaan.

Missie A Je To

Na een aantal jaren tegen een spuuglelijke, vanuit de bouw, door de architect verzonnen, tuinhek te hebben aangekeken was het eindelijk eens tijd voor iets anders.

Samen met de buurman en buurman werd het een klus van een paar dagen.

Maar uiteindelijk is de missie geslaagd.

(en nu nog de bloemetjes)

A Je To buurman(en)!!!