Tandarts

Mijn laatste bezoek aan de tandarts was al weer een tijdje geleden.

Ik weet het nog goed:

In de praktijk van mijn, destijds, nieuwe tandarts werd gebrekkig Nederlands gesproken met een vleugje Oosterbuurs. Nu schijnt dat uit dit deel van Europa de specialisten komen.

Volledig vertrouwend op de expertisie van deze Duitse kogelstootster werd op de bewuste dag mijn verstandskies getrokken. Al eerder in mijn leven heb ik deze ervaring mogen ervaren zonder nare bijwerkingen. Dit keer echter ging er van alles mis. Verstandskies "moest" eruit en aanvullend moest het gaatje in de kies naast de verstandskies gevuld worden. Zo gezegd, niet zo gedaan. Na een trekproef van een minuut of 10, gaf mijn verstandskies zich over maar niet zonder slag of stoot. "De vloeispanning is gelijk aan de breukspanning" moest mijn verstandskies gedacht hebben en liet de wortel, zonder er verder bij na te denken, achter in mijn onderkaak. "Oef shit" hoorde ik mijn tandheelkundige Oosterbuur zeggen. "Die wortel ist noch darein. Las mal wroeten". Na een kleine wor(s)tel(ing) was ik verlost van mijn roots. "Jetzt ein gaatje vullen" zei ze hoopvol. En daar ging de boor. Mijn buurmankies van de (net getrokken) verstandskies was het gelazer van een paar minuten geleden helemaal beu en besloot om de boor te saboteren. En ja hoor, krak, daar ging de boor. Gelukkig was ik plaatselijk verdoofd. Na een spoedreparatie aan de boor en het gebruik van reserve onderdelen kon operatie "revanche defeat '40-'45" verder gaan. Uiteindelijk mocht ik uit de stoel. Het leed was geleden en ik mocht naar huis. Twee weken later was ik weer terug want het gat was gaan onsteken o.i.d.. Nadat er een niet geregistreerd chemisch stofje op/in gesmeerd was kon het herstel beginnen.

Een paar jaar later moest het er toch maar weer van komen. Eenmaal de praktijk binnengekomen realiseerde ik mij dat er iets was veranderd. Een nieuwe receptioniste! Een nieuw begin? En inderdaad, een nieuw begin. Ik was zonder enige vorm van berichtgeving uitgeschreven!!! Of ik even opnieuw een inschrijfformulier wilde invullen. Na deze CITO toets werd een definitieve afspraak gemaakt.

Het was een koude, bewolkte dag. De saloondeuren sloegen open en daar stond ik in de deuropening. Met knikkende knieen, klotsende oksels en een natte bilnaad liep ik de praktijk binnen. Ja hoor, ik mocht naar de behandelkamer waar een "meisje" (carriere switch?) de NIEUWE Hollandische tandarts blijkt te zijn. Wederom (de praktijk was van eigenaar veranderd en al mijn "oude" gegevens waren weg?) mocht ik rontgenfoto's (4x) laten maken van mijn gebit om te kijken of er geen ongeregeldheden onder de vullingen plaatsvinden. Ook nog even een rontgenfoto (1x 360°) van het gehele gebit en ik mocht weer plaats nemen in de stoel. De lammeren speelden in het lentezonnetje in de weide en de vogeltjes zongen het Wilhelmus. "Alles ziet er prima uit, meneer. Tot over een half jaar voor de volgende controle", zei het meisje".

Wordt vervolgd.............................